Ο Αλεχάντρο Αμενάμπαρ επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη με το είδος που τον καθιέρωσε το 1996. «Ο όρος «οπισθοδρόμηση» (Regression ο πρωτότυπος τίτλος της ταινίας), σημαίνει μεταξύ άλλων το να γυρίζεις πίσω» λέει ο Αμενάμπαρ. «Για μένα αυτή η ταινία είναι μια επιστροφή στο μυστήριο που σηματοδότησε την αρχή της καριέρας μου. Ψάχνω πάντα για τις δυνάμεις που κινούν, τι μου δίνει κίνητρο κι ενέργεια για να δειρευνώ κάτι τελείως διαφορετικό».
«Κάποια από τα πράγματα που συμβαίνουν στη Σκοτεινή Ανάμνηση θα μπορούσαν να ανήκουν στο είδος του horror» εξηγεί ο Αμενάμπαρ, «ωστόσο το θεωρούμε ψυχολογικό θρίλερ με τόνους εγκληματικότητας. Είναι επηρεασμένο κυρίως από θρίλερ της δεκαετίας του ’70: Ο Εξορκιστής, Το μωρό της Ρόζμαρι, που έχουν ένα στοιχείο περιορισμού που ήθελα να επαναφέρω. Ήθελααυτό to μετρημένο βραδυκίνητορυθμό. Περισσότερο απ’όλα ήθελα να αντιμετωπίσωτην ιστορία μεσοβαρότητα».
«Όταν ο Αλεχάντρο μου πρότεινε αυτή την ταινία», λέει ο Ντανιέλ Αράγιο, Διευθυντής Φωτογραφίας, «μου είπε ότι έπρεπε η ιστορία να είναι αληθοφανής κάθε στιγμή. Ότι ήθελε ο θεατής να αισθάνεται μια σύνδεση με τους χαρακτήρες και την αξιοπιστία της ιστορίας που παρακολουθεί. Έπρεπε να μείνουμε μακρυά από τα τεχνάσματα που χρησιμοποιούνται σήμερα για να δημιουργηθεί αγωνία, και να αφήσουμε την ιστορία να μας καθοδηγήσει».
Μινεσότα, 1990. Ο ντετέκτιβ Μπρους Κένερ ερευνά την υπόθεση της νεαρής Άντζελα, που κατηγορεί τον πατέρα της Τζον Γκρέι, για ένα αποτρόπαιο έγκλημα. Όταν ο Τζον ομολογεί στο έγκλημα για το οποίο δεν έχει καμία ανάμνηση, επιστρατεύεται ένας ψυχολόγος για να τον βοηθήσει να ανακτήσει τις καταπιεσμένες του αναμνήσεις. Ένα τρομερό μυστήριο αποκαλύπτεται σιγά σιγά.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου